Były bliźniakami syjamskimi, połączonymi w okolicach miednicy. 😱 Dzieliły pęcherz moczowy, macicę, zrośnięte jelita i trzy nogi. 😱
Ta rzadka wada, występująca raz na 200 000 narodzin, wstrząsnęła ich rodzicami, którzy nie wiedzieli, czy ich córki przeżyją. Ich matka przyznała, że wolałaby stać się niewidoma, niż oglądać swoje córki w takim stanie.
Pierwsze lata Zity i Gity były naznaczone stałą opieką. Spędzały wiele czasu w specjalistycznym internacie, gdzie nauczyły się żyć z połączonym ciałem. Każda z nich kontrolowała jedną nogę, podczas gdy trzecia pozostawała nieruchoma.
W wieku 10 lat zdrowie Zity pogorszyło się gwałtownie, gdy przestała jeść, co skłoniło ich matkę do szukania rozwiązania.
W 2003 roku rosyjscy lekarze zgodzili się przeprowadzić ryzykowną operację w celu ich rozdzielenia.
👉 Zobaczmy zdjęcia po rozdzieleniu i już dorosłych, klikając w pierwszy komentarz poniżej 👇👇👇👇.
26 marca 2003 roku, po 12 godzinach operacji, Zita i Gita zostały rozdzielone. Jednak ta operacja nie rozwiązała wszystkich problemów. Każda z dziewczyn straciła jedną nogę i musiała dostosować się do słabego zdrowia. Nagłośnienie ich historii, szczególnie dzięki prowadzącemu Andreyowi Malakhovowi, przyciągnęło uwagę opinii publicznej, co pozwoliło im otrzymać pomoc finansową i medyczną.
Problemy nie ustąpiły. W 2010 roku obie dziewczyny miały zostać przyjęte do szkoły medycznej w Moskwie, ale ostatecznie oferta została anulowana. Niemniej jednak, otrzymały wsparcie od prezydenta Czeczenii, który pomógł im zrealizować marzenie o odwiedzeniu wielkiego meczetu w Groznym.
W 2013 roku studiowały w szkole religijnej, gdzie uczyły się islamu i arabskiego. Jednak zdrowie Zity pogorszyło się jeszcze bardziej, a w 2015 roku zmarła na niewydolność wielonarządową.
Strata Zity była dla Gity ogromnym szokiem. Gita kontynuowała życie w Kirgistanie, gdzie stworzyła ośrodek pomocy dla dzieci niepełnosprawnych wraz z matką. W 2018 roku uzyskała rosyjski paszport, co umożliwiło jej dostęp do leczenia medycznego w Rosji.
W 2019 roku Gita została zdiagnozowana z rakiem jelita grubego, który pokonała po operacji. Obecnie jest w remisji.
Gita dzieli się swoją historią na popularnym blogu, gdzie opowiada o bólu utraty siostry i pragnieniu życia „normalnie”. Choć często czuła zazdrość wobec swoich zdrowych sióstr, nauczyła się akceptować swoje ciało.
Historia Zity i Gity pokazuje siłę ludzkiej odporności w obliczu ekstremalnych wyzwań, jednocześnie ukazując złożoność życia z poważną niepełnosprawnością.
